Veel mensen maken zich zorgen. Is de euro nog te redden? Hoe gaat het met de pensioenen? Kan ik mijn werk behouden? Vind ik nog ergens een baan?

Daarbij is het leven duurder geworden. Het verplicht eigen risico ziektekosten is van 170 naar 220 euro gegaan. De inkomensgrens om voor bijzondere bijstand in aanmerking te komen is door het kabinet aangescherpt. Minder mensen kunnen daardoor een beroep doen op ondersteuning. Daar kan de gemeente niets aan doen. Maar de bezuinigingen stapelen zich wel op. Vooral de minst draagkrachtigen zijn getroffen.

Ik vraag aandacht voor één groep in het bijzonder: de mensen met een psychiatrische ziekte. Het merendeel van deze mensen behoort tot de minima. Vanaf 2012 moeten zij per jaar 200 euro betalen voor ambulante behandeling. Dat heeft Den Haag ook bepaald. Voor mensen met een lichamelijke ziekte geldt dit trouwens niet. Dat is raar. Waarvoor dit onderscheid? Alsof het hebben van een psychiatrische ziekte minder erg is. Ik vind het ongepast.

Als het aan mij ligt, gaat onze sociale dienst niet moeilijk doen en worden deze mensen geholpen. Want stoppen met de behandeling is geen alternatief.

Als u deze column leest in het jaar 2012 begonnen. Ik wens ieder die dit leest een voorspoedig jaar en ik hoop dat ieder de goede keuzes zal maken in zijn of haar leven.

Er moesten het afgelopen jaar binnen de Ermelose politiek weer heel wat lastige keuzes gemaakt worden. Soms was dat lastig, zoals bij de bezuinigingsvoorstellen. Je maakt dan keuzes die je eigenlijk niet wilt maken, maar moet maken omdat je het als gemeente met steeds minder geld moet doen. Door de keuzes die de gemeenteraad gemaakt heeft moeten verschillende organisaties het ook weer met minder geld doen. De overheid doet een stapje terug en de eigen verantwoordelijkheid van u als burger komt meer centraal te staan.

In ieder geval maken wij ons als PE sterk voor een goede zorg voor degenen die dat echt nodig hebben. Daar gaan we in 2012 mee door. Ook als we het met nog minder geld moeten doen.

Waar we als PE wel blij mee zijn is dat Ermelo een ambitieus beleid voert op het gebied van klimaat en duurzaamheid. Onze verkiezingsslogan was ;’groen en sociaal’. Met het groene deel hebben we al een flinke aanzet gemaakt.

Er is veel gebeurd het afgelopen jaar in de gemeenteraad. Het klimaatuitvoeringsprogramma is vastgesteld, de Structuurvisie Ermelo 2030 zit in de afrondende fase, er is een nieuwe burgemeester voorgedragen en natuurlijk de bezuinigingen.

Het zijn vaak grote plannen en lange vergaderingen. Via insprekers, een mail aan een raadslid of een ingezonden brief aan de raad laten inwoners hun stem horen. Maar het zijn ook onderwerpen waar veel inwoners niet direct bij betrokken zijn.
Daarom vindt Progressief Ermelo het belangrijk om in gesprek met de inwoners te blijven. Het afgelopen jaar was de raadsfractie daarom weer regelmatig in het dorp te vinden. U kon het gemeentegeld verdelen met het bezuinigingsspel en zo zelf aangeven waar u wel en niet op wilde bezuinigen. We vroegen uw mening over verkeer en vervoer in Ermelo. En afgelopen oktober stelden we u simpelweg de vraag: wat wilt u ons vertellen?
Waardevolle gesprekken, waarbij we als raadsleden nieuwe ideeën krijgen en onze mening kunnen toetsen. We zijn toch in de eerste plaats volksvertegenwoordigers, gekozen door de Ermelo’ers.
We vinden het prettig om met u in gesprek te gaan. Maar bovendien zijn we dat als volksvertegenwoordiger ook aan onze kiezers verplicht. En dat vind ik!

Als u deze column leest zitten we alweer halverwege juni. De zomervakantie komt eraan !

Voor de fractie van Progressief Ermelo ben ik woordvoeder over de sociale onderwerpen.

Op dit terrein gaat er binnenkort gesproken worden over de nieuwbouw van basisschool Arendshorst, de Sociale Dienst Veluwerand en de muziekschool. Op andere beleidsterreinen wordt er nog vergadert over de structuurvisie (hoe willen we dat Ermelo er in de toekomst uitziet) het klimaatuitvoeringsprogramma, de kadernota en -als uitsmijter- het niet te vermijden bezuinigingspakket. Daar zit iedereen toch wel wat bevreesd tegen aan te kijken. Of het allemaal goed gaat uitpakken ? Nee, natuurlijk niet, bezuinigen doet zeer. Er zullen teleurstellingen zijn.

Een opsteker bij deze zorgen kan ik wel melden: het ziet er serieus naar uit dat de minima worden ontzien en het armoedebeleid overeind blijft. Dat is een goede zaak. “En dat vind ik”.

Deze kop slaat op mijn werk als raadslid in de laatste maanden. Er worden zaken besloten die voor u wellicht gevolgen hebben. Hierna wat voorbeelden.

We zijn druk bezig met een sportvisie en de bijbehorende uitvoeringsnota. Sport is belangrijk en hier gaan we als gemeente ook fors in investeren.Wel wil PE meer aandacht voor de sociale functie van sport en de link met de WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning). Wij hechten ook veel waarde aan de deelname van mensen met een beperking aan sportactiviteiten.

Ook op de eerder genoemde WMO moet fors bezuinigd worden. Momenteel zijn we druk bezig een visie te ontwikkelen. Wat willen we wel en wat willen we niet doen als gemeente? Op zich heel nuttig en belangrijk, maar helaas is de tijdsdruk groot en is al duidelijk dat we het met minder geld moeten gaan doen.

Verder ligt er een hele lijst met bezuinigingsvoorstellen die we als Raad moeten beoordelen. Met sommige voorstellen is onze fractie minder blij. Veel zaken willen we graag blijven doen. Maar we hebben minder geld. Een dilemma, maar als raadslid en politicus moeten we nu echt doen waar we voor gekozen zijn. En dat is keuzes maken!

Een half jaar geleden schreef ik over de bezuinigingen. Toen waren we net begonnen, nu staan we voor een belangrijk beslismoment. Daarom nogmaals: bezuinigen. Reden: een oproep om uw mening te geven. De gemeenteraad bespreekt deze week de concept-voorstellen van het college. De raad wordt gevraagd een principebesluit te nemen. Daarna volgt inspraak en in juni een definitief raadsbesluit. Besluiten over bezuinigingen is altijd moeilijk, want bezuinigen doet pijn. Maar het is extra gecompliceerd omdat de effecten van mogelijke bezuinigingen onvoldoende in beeld zijn gebracht. Er is voor gekozen om pas nu met Ermelose organisaties te gaan praten. Terwijl juist zij weten wat een bezuiniging betekent en of er mogelijkheden zijn om zaken anders te regelen. De concept-voorstellen zijn zonder hun informatie opgesteld. Een gemiste kans, in de ogen van Progressief Ermelo. Als raadslid hebben we de plicht om informatie te verzamelen. We hebben de mening van Ermelose inwoners en organisaties hard nodig. Zodat we als raad in juni afgewogen onze verantwoordelijkheid kunnen nemen om te besluiten. U of uw organisatie laat toch van zich horen als u de raadsleden iets wilt meegeven? Want zonder uw mening geen goede besluitvorming. En dat vind ik!

De gemeente zorgt er voor, dat we kunnen genieten van de Ermelose bossen en heidevelden. Daarvoor zijn wandel,- fietspaden en speelplekken voor de kinde-ren aangelegd en op strategische plekken afvalbakken geplaatst. Een paar weken geleden nam ik op een zaterdagmorgen met ca. 70 vrijwilligers deel aan de actie “Houd Nederland schoon”. Voordat we op pad gingen had de gemeentelijke af-deling Groen ons voorzien van een rood hesje, tuinhandschoenen, een knijpstok en een plastic zak. Al gauw troffen we in de bossen langs de Ericalaan en de Putterweg allerlei rommel aan zoals blikjes, flessen, melkpakken, doppen, lappen plastic, puin, enz. We vergaarden volgens de mensen van Openbare Werken zo’n 30 m3 afval!

Intussen vroeg ik me af wat we tegen het achteloos weggooien van afval kunnen doen. De gemeente doet op dit gebied al het nodige, maar kan dit niet alleen. De burger blijft de eerst verantwoordelijke voor de zorg voor ons leefmilieu. Ik hoorde die ochtend van mensen, dat zij tijdens hun wandelingen in de bossen en passant vaak ook wat klein afval oprapen en dit in een plastic zakje doen en vervolgens thuis in de afvalbak deponeren. Goed idee eigenlijk, zo kan ook een bijdrage worden geleverd aan een schoon en groen Ermelo. En dat vind ik.