Door Alex Kleijnen - Op 11 november jl. vond er in Ermelo (en in Harderwijk) de Dag van de Dialoog plaats. De organisatie was in handen van het interculturele platform Samen Kansrijk. Thema dit jaar was: meedoen. Ik was gespreksleider aan een van de dialoogtafels. Dag van de Dialoog? zult u misschien denken. Waar gaat dit over? Ik informeer u kort.

Begin jaren 2000 waren er in Nederland –vooral in Rotterdam en Amsterdam ¬- veel spanningen. Dit vanwege een aantal heftige gebeurtenissen. We herinneren ons nog allemaal de moord op Fortuyn en Van Gogh. Bevolkingsgroepen bekeken elkaar met wantrouwen. Er was meer sprake van confrontatie dan van samenwerking en respect. Gelukkig is inmiddels het spanningsniveau sterk gedaald maar het was vanuit die situatie dat de Dag van de Dialoog is ontstaan; een jaarlijks terugkerend burgerinitiatief met de bedoeling om mensen vanuit verschillende achtergronden met elkaar in contact te brengen.  Niet om met elkaar te discussiëren of te debatteren maar om met elkaar in dialoog te gaan. Dat wil zeggen onbevooroordeeld luisteren en willen begrijpen wat de ander beweegt en bezighoudt. Dat is vandaag de dag nog steeds het sterke punt van de Dag van de Dialoog want luisteren naar elkaars persoonlijke ervaringen, wensen en gevoelens, verbindt, geeft begrip en vertrouwen en dat is waar we als maatschappij en samenleving allemaal groot belang bij hebben. 

Aan mijn tafel trof ik 6 mensen: Tineke, Natalya, Ghasan, Nel, Eveline en Sabine.
In een veilige en vriendschappelijke sfeer is er geluisterd naar ieders inbreng.
Persoonlijk was ik nogal onder de indruk van de verhalen van de tafelgenoten van buitenlandse komaf.  De onzekerheid, de moeite van het zich eigen maken van de Nederlandse taal, het er anders dan anderen uitzien, de vooroordelen, de pijn van het vluchteling zijn. Maar ook…. het niet opgeven, de moed en het optimisme, het willen meedoen en erbij willen horen.