In zijn maidenspeech tijdens de raadsvergadering van 7 juli 2026 vertelde Jelmer Geerds over zijn drijfveer en motivatie als raadslid. Lees of bekijk zijn verhaal over de noodzaak om moedige keuzes te durven maken als we écht hechten aan een schone en gezonde leefomgeving voor deze en de volgende generaties.
,,Wat mij drijft als volksvertegenwoordiger van de Progressief Ermelo? Dat is het ideaal om in Ermelo te leven in een schone en gezonde leefomgeving. Want wat mij betreft is onze gezondheid, en die van onze geliefden en naasten, ons meest kostbare bezit.
Natuurlijk, we hebben maar ten dele grip op onze gezondheid. Ook als je heel gezond leeft, kun je ernstig ziek worden. Ik denk dat we allemaal wel voorbeelden kennen en weten hoe machteloos en oneerlijk dat voelt.
Maar onze gezondheid wordt ook beïnvloed door onze leefomgeving. Door verontreiniging van ons water, door schadelijke stoffen in onze bodem die via ons voedsel, het grondwater of door inademing in ons lichaam komen. Door slechte luchtkwaliteit waardoor kinderen astma ontwikkelen.
Een schone en gezonde leefomgeving. Hoe logisch het ook klinkt, de realiteit is dat dit helaas niet vanzelfsprekend is. Het is een gegeven dat we inmiddels lijken te accepteren dat in ieder lichaam, zelfs dat van kinderen, al microplastics en pfas aanwezig zijn.
Dat de waterkwaliteit op veel plekken niet goed is. En als de Europese Commissie ons daarop aanspreekt, is de teneur bij een deel van de bevolking dat Brussel zich niet met ons moet bemoeien. We weten ook dat de biodiversiteit afneemt en door onze verslaving aan fossiele brandstoffen de aarde opwarmt.
We spreken vaak uit dat we onze wereld leefbaar en gezond willen doorgeven aan de volgende generaties. Ik constateer dat we – om dat waar te maken – wat te doen hebben met elkaar.
Maar ik realiseer mij ook: onze invloed is zeer beperkt. In Ermelo kunnen we de klimaatverandering niet stoppen, noch het stikstofprobleem oplossen. Maar tegelijk maken we in deze raad keuzes die direct of indirect gevolgen hebben op de gezondheid van onze leefomgeving. Op de gezondheid van onze kinderen, kleinkinderen en alle inwoners van ons dorp.
Als het gaat om landbouwgifvrije zones dichtbij woningen en fietsroutes van scholieren. Over beleid en als het moet handhaving waarmee we onze bomen beschermen en koesteren. Over het bevorderen van circulariteit, het belasten van vervuiling en het stimuleren van waterbesparende maatregelen.
Als gekozen volksvertegenwoordiger voel ik deze verantwoordelijkheid. De verantwoordelijkheid om keuzes te maken in het belang van een schone en gezonde leefomgeving voor onze inwoners. Mijn overtuiging is dat onze inwoners, op welke partij zij ook gestemd hebben, dat van de gemeenteraad, het College en onze ambtenaren verwachten.
Maar dat betekent ook dat wij soms lastige beslissingen moeten nemen. Soms nee moeten zeggen, ook als dat weerstand oproept bij belanghebbenden.
Toenmalig minister Christianne van der Wal verwoordde het tijdens één van de vele verhitte stikstofdebatten treffend: “We hebben decennia lang keer op keer het economische belang laten prevaleren boven dat van de natuur. Het wordt tijd dat we echt de natuur gaan versterken.”