Vorige week was er voor de gemeenteraadsleden van de Noord Veluwe een zogenaamde ‘maatjesbijeenkomst’ georganiseerd bij de Inclusief Groep. Middels koppeling aan een maatje uit eigen woonplaats werd er gelegenheid geboden nader kennis te maken met de regionale sociale werkvoorziening. Samen met collega fractie- en raadslid Anneke Knoppert werd er dus afgereisd naar Nunspeet alwaar de hoofdvesting van de Inclusief Groep is gehuisvest.
Fatima Sheikh, van origine afkomstig uit Somalië, nu ingezetene van Ermelo en alweer 7 jaar werkzaam bij de Inclusief Groep, was mijn maatje. Zij liet mij kennismaken en meedoen met haar werkzaamheden op de afdeling Inpak & Montage alwaar nog een tiental andere mensen aan de slag waren.
Ik leerde dat de Inclusief Groep een overeenkomst voor inpakwerk heeft lopen met de Nationale Postcode Loterij. Dat werk was nu concreet aan de orde; namelijk het -op jaarbasis- inpakken van 1 miljoen stuks relatiegeschenken bestemd voor de deelnemers aan de postcode loterij. Best een grote opdracht met veel manuren voor de Inclusief Groep. Wat dat betreft heeft de Inclusief Groep in de loop der jaren veel contacten opgebouwd met werkgevers en bedrijven.
Anneke heeft samen met haar maatje Ingmar Klaassen uit Ermelo voor de lunch gezorgd. Ingmar is opgeleid als medewerker in de horeca en werkt inmiddels 5 jaar bij de Inclusief Groep in het restaurant en zou niet anders willen.
In het bedrijfsrestaurant wordt dagelijks gezorgd voor de lunch voor de eigen werknemers en enkele dagen per week ook voor de lunch van een van de naastgelegen bedrijven. Verder kunnen zij de catering verzorgen voor recepties, bedrijfsbarbecues e.d. en wordt er ook samengewerkt met Proson en Groevenbeek in Ermelo.
Voor het management van de sociale werkvoorziening is het zowat dagelijks werk om opdrachten en gunningen binnen te halen. Tot nu toe is dat nog steeds gelukt. Een mooie prestatie. De gemeente heeft nooit geld moeten bijpassen.
Met de komst van de Participatiewet gaan er andere uitdagingen spelen. De rijksoverheid heeft namelijk bepaald dat nieuwe mensen met een arbeidsbeperking niet meer instromen in de sociale werkvoorziening. Feitelijk moet er uitstroom en afbouw plaats vinden. Omdat het een dure voorziening is vanwege de rijkstoelages. In de toekomst is het de bedoeling dat er zo veel mogelijk wordt ingezet op ‘gewoon’ werk.
Dat heeft nogal wat gevolgen. Enerzijds positief, jazeker: Het moet een normale zaak worden dat mensen met een beperking terecht kunnen in het reguliere bedrijfsleven.
Anderzijds, hoe gaan we dat allemaal inpassen? Is er voldoende opnamecapaciteit bij de bedrijven en maatschappelijke organisaties in deze toch nog steeds moeilijke economische tijd? En hoe kunnen we werkgevers ontzorgen, zodat het ook voor hen aantrekkelijk wordt? Het is een cultuurverandering. De sociale dienst Veluwerand gaat voor Ermelo, Harderwijk en Zeewolde nu het voortouw nemen. Ik zou zeggen: vergeet dan niet gebruik te maken van de expertise van de Inclusief Groep want van hieruit vinden al veel detacheringen naar het bedrijfsleven plaats.
Daarnaast zal de gemeente zich ook moeten bezinnen op haar verschillende rollen.
Immers Ermelo is, samen met 6 andere regio gemeenten, aandeelhouder/mede-eigenaar van de Inclusief Groep en tevens ook controller en werkgever/deels opdrachtgever. Moet er een andere juridische structuur komen? Blijft de sociale werkvoorziening een gemeenschappelijke regeling van de regio gemeenten? Staan de neuzen van betrokken gemeenten dezelfde kant op? Over al dat is nu onderzoek en veel dynamiek gaande.