Door Aad Bezemer – Het belangrijkste agendapunt van deze avond, de programmabegroting 2017 – 2020, bleek niet veel mensen naar de publieke tribune te trekken. Dat nam niet weg dat alle fractiewoordvoerders hun inbreng goed hadden voorbereid. (Gelukkig kwam Trump maar twee keer voorbij zo vlak na de Amerikaanse verkiezingen).
De behandeling van deze begroting gaf iedere partij, naast enkele obligate opmerkingen, ruimschoots de gelegenheid om hun stokpaardjes nog eens nadrukkelijk onder de aandacht te brengen zoals afschaffing van de hondenbelasting, verlaging van de OZB voor bedrijven en natuurlijk de tunnel onder het spoor. Allemaal kansloos, maar het is maar weer gezegd voor de achterban.
Het CDA vond dat de begroting generatieproof moest zijn en daarom financieel sluitend, wat in eerste instantie volgens de woordvoerder van het CDA niet geheel het geval was, maar na een toelichting van de wethouder toch wel. Op hun beurt vond PE dat ook fietspaden generatieproof zouden moeten zijn, waaruit ik opmaak dat daar van PE ook geen gaten in mogen zitten.
Opvallend vond ik dat in deze raadsvergadering partijen regelmatig met elkaar in discussie gingen, iets wat in voorgaande vergaderingen zelden het geval was. De discussie over de OZB leverde zowaar nog een nieuwtje op. De woordvoerder van de SGP, een warm pleitbezorger van een verlaging (“in Putten is het maar de helft”) was ook de mening toegedaan dat de totale opbrengst van de OZB gelijk moest blijven. Voor bedrijven omlaag, dus voor woningen… Juist dat werd niet zo uitgesproken, maar dat is dan onvermijdelijk. Maar het leek wel of ik de enige was die dat hoorde, want tot mijn verbazing reageerde hier geen enkele partij op.
Partijen waren zo eensgezind in hun lof voor de wethouder en zijn ambtenaren voor het geleverde werk, dat het mij ook verbaasde dat er dan toch nog flinke kritiek kwam op een aantal onderdelen. De uitgesproken lof kwam op mij dan ook wat obligaat over. Dat nam niet weg dat de wethouder liet weten dat hij zijn werk met grote vreugde had gedaan en dat het daarbij fijn was dat hij verstand had van cijfers. Dat lijkt mij ook.
Veel aandacht was er voor het volledig SMART maken van de begroting, BBE en CU hadden daar zelfs een motie voor in petto. Bij de discussie over dit onderwerp concludeerde de wethouder dat hij het beoogde “volledig SMART” in dit geval van partijen mocht uitleggen als “streven naar”, “zo volledig mogelijk” en “als stimulans” waar hij zich goed in kon vinden. Ja, als dat SMART is…
En hoewel de VVD in de discussie liet weten tegen de motie te zijn, werd de motie bij stemming toch gesteund. Ook heel SMART? Maar de burgermeester was blij met deze unanieme steun en na twee uur kon hij dit agendapunt afsluiten.
Aanmerkelijk minder tijd was er nodig voor het bespreekstuk “Aanzet tot een visie op netwerkgemeente Ermelo”. Dit stuk bleek tot stand te zijn gekomen op basis van enkele workshops van een deskundige met college en raad(svertegenwoordigers). In mijn ogen een vreemd stuk, zowel procedureel als inhoudelijk. Procedureel omdat het een bespreekstuk was, maar de raad ook werd gevraagd in te stemmen met het opdragen van een “case-study” aan genoemde deskundige, die blijkens mededeling van de burgemeester overigens al wel bezig was. Inhoudelijk vond ik het heel wetenschappelijk verantwoord, maar geen stuk om in de raad te bespreken, mijn opvatting is dat zo’n stuk leesbaar moet zijn voor geïnteresseerde burgers en dat was bepaald niet het geval. Die mening werd bij de bespreking ook door PE naar voren gebracht. Voorts bleek uit de inhoud van het stuk dat Ermelo geen regiegemeente meer zal zijn (want dat begrip is onduidelijk), maar nu een netwerkgemeente moet worden. Dat is ook een onduidelijk begrip, maar daarom wordt nu een ontwikkeltraject ingezet waarbij de case-study een eerste aanzet vormt. De vraag is welk probleem hiermee wordt opgelost en of hiermee de afstand tussen bestuur en burger wordt verkleind. We gaan er meer van horen!