Op uitnodiging van de Zorggroep Noord West Veluwe zijn vertegenwoordigers van gezondheidszorg, dagbesteding en gemeente begin november op bezoek geweest in Ravensburg, Zuid Duitsland om daar het zorgconcept van de Stiftung Liebenau te bekijken. Als wethouder zorg was ik onder de indruk van de wijze waarop getracht wordt om op natuurlijke wijze het elkaar helpen, ondersteunen en samen doen te stimuleren. Door in plaats van portiekflats galerijwoningen te bouwen zodat je elkaar ziet lopen en om de krant te halen even naar buiten moet. Dat je je daarom vanzelf eerst even aankleedt en verzorgt. En de afspraak om even bij elkaar te gaan kijken als op een afgesproken tijdstip de, in Duitsland gebruikelijke, rolluiken nog dicht zijn.
In een complex van woningen wordt afgesproken dat de verhouding jongeren (gezinnen al dan niet met kinderen) en ouderen gelijk te houden. Zodat ouderen bij kunnen springen met bijvoorbeeld oppassen en toezicht houden op de buurt en jongeren met boodschappen doen en computerhulp. Onder het motto ‘voor wat hoort wat’. Met een sociaal werker die o.a. de woningverhuur regelt, vrijwilligers bij elkaar brengt en activiteiten helpt opzetten. Het kerncomplex bestaat idealiter uit zo’n 80 woningen, maar het heeft uitstraling naar de buurt tot soms wel 5.000 inwoners. En dit werkt al tientallen jaren. In de ene plaats beter dan in de andere, maar toch.
Aanleiding voor de reis was de vraag wat te doen met de locatie Rehoboth/Dillenburg. Het enthousiasme van de deelnemers aan de reis kan er wellicht toe leiden dat de huidige ideeën herzien moeten gaan worden. En wat mij betreft is het het onderzoeken waard om te zien of de omgeving van IJsvogel, Baanveger en Vijverhof niet als pilot zou kunnen gaan dienen.
Ik zie mogelijkheden.